Veel m’en in één zin, maar goed. Een taalkundig verslag wordt hier niet verwacht. Om toch het verschil te benadrukken tussen een gewone competitie en de Masters, zal ik voor de originaliteit alle m’en in de tekst in vet zetten. Tot grote spijt van degene die deze tekst op de site plaatst…waardoor de opmaak helemaal naar de maan is.

’s Morgens. Meer dan vroeg genoeg. Zeker na een feest van de avond ervoor. Gelukkig schijnt de zon op zondag altijd een beetje meer, zou toch moeten met zo’n naam. Net zoals Marty de Masters wel moet winnen aangezien er toch wel 4 letters zijn die overeenkomsten vertonen in beide namen.
Maar goed. Daar gaat het niet over. Vroeg vertrokken. Geen verkeer op de baan, (wat wil je op zo’n uur…) en dus vrij snel ter plaatse. Weging, het gebruikelijke rondlummelen, ‘pr’ verzorgen (in alle talen) en net te laat om nog deftig op te warmen (jammer) waren bezigheden van de eerste uren.
M1 (mannen onder de 35 jaar) in de -81 mochten al snel van start gaan. Daar waren er 2 van de partij. Aangezien ze dan maar 1 keer konden vechten, kwamen 6 anderen van de M2 (mannen onder de 40 jaar) erbij. Geen poule maar een reeks. 3 keer winnen en de buit was binnen.
Met veel goesting mocht Marty de spits afbijten op mat 4. Geen gemakkelijke tegenstander. Marty zijn nek was al wat beter zodat er geen robot-bewegingen werden gemaakt, wel de gebruikelijke Marty-bewegingen. Marty scoorde eerst een yuko om daarna af te werken met zijn o-soto-harai-weet-ik-veel. De eerste tegenstander was gevloerd. Nog 2 te gaan…
Met de tweede tegenstander had Marty minder moeite. Ook hier scoorde Marty een ippon met zijn o-soto-harai-weet-ik-veel.
Even een kanttekening: gezien de niet-meer-zo-jonge leeftijd van de deelnemers, werd er slechts 3 minuten gekampt. De eerste twee matchen werden op een tijd van anderhalve minuut beslist. Het alom gekende gekruip bleef dus uit. Maar niet te vroeg gejuicht, de derde match zou daar wel voor zorgen!
Die duurde namelijk iets langer. In het begin scoorde Marty een yuko. Het zag ernaar uit dat hij deze voorsprong zou behouden tot het einde. Niets was minder waar. Nog zo’n halve minuut te gaan, en Marty kreeg een betwistbare yuko tegen. Was die yuko niet voor Marty? Helaas, de scheidsrechter besliste er anders over. Gelijkstand en nog maar een halve minuut te gaan. Marty moest toch nog een inspanning leveren. Winnen was een eerste plaats. Verliezen was dat niet. 17 seconden voor het einde scoorde Marty alsnog een ippon niet met zijn o-soto-harai-weet-ik-veel maar wel met zijn o-sumi-harai-gaeshi. De overwinning was binnen!

Marty werd opnieuw Belgisch kampioen Masters in de M1.

MMMMMMM mals mat meen mooie mrestatie mis!

Meer info op Belgium judo masters